ندای ماهین
ماهنامه سیاسی اقتصادی
درباره ندای ماهین


ندای ماهین
www.nedayemahin.ir
ماهنامه سیاسی اقتصادی
تحلیلی خبری به زبان فارسی دارای مجوز شماره 77703/95 از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی
صاحب امتیاز و مدیر مسئول سید احمد حسینی ماهینی
آدرس تهران فرحزاد خیابان امامزاده داوود پلاک 169
mahinvare@gmail.com
02133166179
1565846418

مدیر سایت : سید احمد حسینی ماهینی

فرضیه اصلی در نقشه راه این است که: مردم و دولت با کمک یکدیگر، بتوانند قیمت کالا و خدمات را ثابت نگهداشته، یا روند آن را قابل پیش بینی سازند. لذا لازم است عناصر تولید و توزیع ومصرف: کالا و خدمات مورد بازنگر قرار گیرند. تا اهداف فوق قابل بررسی باشد. اصولی که باید در این بررسی، مورد توجه قرار گیرد: جدایی تئوری اقتصاد ایران، از همه تئوری های اقتصادی جهان است. (بومی باوری). مردم ایران هزاران سال است که: اقتصاد های بزرگ و وسیعی داشته اند، و هیچگاه با بحران مواجه نشدند. از کورش بزرگ نقل شده: که خدایا ایران را از خشکسالی، دشمن و دروغ محفوظ بدار. زیرا اساس بحران های اجتماعی، یا از درون است مانند دروغ گفتن. یا از بیرون است مانند دشمن، یا از طبیعت است مانند خشکسالی. مبانی نظری این اقتصاد قوی 7یا 15هزار ساله، عبارت از این است که: دولت ها کاری به مردم نداشته باشند. علت اصلی همه بحران ها در ایران معاصر، نادیده گرفتن این مبانی است. تولید  در ایران از زمان باستان تا کنون، خانگی( زیر زمینی و بدون پروانه) بوده است. دولت سعی دارد: اینها را شناسایی کند تا از انها مالیات بگیرد. ترس از مالیات و بیمه و هزاران بدهی دیگر، تولیدی ها را تهدید به نابودی می کند. لذا دولت بجای شناسایی آنها برای مالیات، اگر به انها کمک بیمه ای: سوبسید دار و مانند آن داشته باشد، آنها خودشان را نشان خواهند داد. یا حداقل (وسط را بگیرد یعنی) نه کمک کند و نه، کاری به آنها داشته باشد. در اینصورت کل تولیدات کشاورزی و: صنعتی و خدماتی تضمین است. توزیع هم در ایران به همین شکل بوده! یعنی تولیدات زیر زمینی و خانگی، بوسیله دستفروشان و دوره گردان بی شناسنامه! فروخته می شده، چون هزینه اجاره و مالیات و بیمه و امثال آن نداشتند، قیمت ها هم منصفانه بود، و تورم زا نمی شده است. دولت با وضع مالیات بر فروش، آنها را بسوی نابودی می کشاند. خدمات نیز به همین شکل بوده، یعنی طبیب یاآرایشگر، بجای نشستن در یک مکان و: خلق هزینه های ثابت، دوره گردی می کردند: و بر بالین بیمار یا درخواست کننده، خدمات حاضر می شدند. سرمایه گذاری در این روند تاریخی هم، دستمایه نام داشت و: معمولا از ارث پدری، کمک افراد خانواده و یا خیرین، تامین می شده و اکنون صندوق اعتباری: محلی یا خانوادگی هم به آن اضافه شده. لذا هیچ نیازی به بانکها نبوده. صراحتا، ورود بانکها به عرصه تولید و خدمات، فقط به قصد ضربه زدن بوده است. زیرا کسی که وام می گیرد، طبیعتا قدرت بازپرداخت ندارد: فقط طرح هایی در ذهن دارد که: هزینه های آن واقعی ولی درآمد های آن تخیلی است. لذا بانکها با تعیین جریمه و بهره، گرفتن سفته و ضمانت، قصد زندانی کردن کارگزار و: مصادره اموال او را دارند. در بخش صادرات و واردات هم، مردم تجربه حمل بار مسافری، یا صادرات چمدانی، کولباری و پیله وری دارند. هرگز این امر تلاطم پیدا نمی کند. مگر اینکه دولت ورود پیدا کند! مثلا بخواهد آنها را ساماندهی نماید. بنابر این در همه ابعاد اقتصادی ایران، ورود دولت به منزله بی ثبات کردن آن است. بهتر است اصلا به فکر ساماندهی، یا ورود به بخش ها نباشد. مثلا در تربیت نیروی انسانی مورد نیاز صنعت، دولت ورود کرده و: دانشگاهها را درست می کند، ولی می بینیم همه محصول آن بیکار می مانند! زیرا در دانشگاه تئوری های: تازه به دوران رسیده ها را می خوانند! در اسلام هم خمس و زکات، با همین هدف است. یعنی اسلام دخالتی در تولید گندم نمی کند، ولی اگر تولید گندم زیاد شد، بخشی از آن را با نظر تولید کننده(خوداظهاری)، به عنوان زکات مطالبه می کند.


ادامه مطلب


نوع اخبار :
برچسب ها : نقشه راه ثبات اقتصادی،
لینک ها :


آمار سایت
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :