ندای ماهین
ماهنامه سیاسی اقتصادی
درباره ندای ماهین


ندای ماهین
www.nedayemahin.ir
ماهنامه سیاسی اقتصادی
تحلیلی خبری به زبان فارسی دارای مجوز شماره 77703/95 از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی
صاحب امتیاز و مدیر مسئول سید احمد حسینی ماهینی
آدرس تهران فرحزاد خیابان امامزاده داوود پلاک 169
mahinvare@gmail.com
02133166179
1565846418

مدیر سایت : سید احمد حسینی ماهینی

 بالاخره بعد از چهل سال، صاحب نظران دریافتند که: بانکها نیاز جامعه امروز نیستند! و به: دایناسور های در حال انقراض می مانند. در ایران برای جلوگیری از انقراض بانکها، سعی کردند آن را اسلامیزه کنند! ولی پژو هشکده پولی و مالی تاسیس کردند، تا راهکار های انطباق معکوس را دنبال کند. یعنی راهکار های تبدیل بانک اسلامی، به بانک ربوی سابق را پیگیری کند، و به اصطلاح ثابت کند همان قبلی است! فقط کلمات عوض شده است. یعنی بجای اینکه بانکها را اسلامی کنند، اسلام را ربوی کردند. و همان کلاه شرعی را که: در اقتصاد خرد بر روی نزول می گذاشتند، بطور علمی در اقتصاد کلان پیاده کردند. اما سکته های شدید بانکها، موجب انقراض آنها شد: اولین سگته آن که چند سالی است بحث می شود، انجماد دارایی ها است. یعنی دارایی هایی که براثر ورود بانکها، به بنگاهداری برای کسب سود بیشتر، در خرید املاک وارد شده بودند، بدون مشتری مانده! و اقلام وسیعی از نقدینگی را به باد داده است. ولی جراح ماهر آن را تعدیل کرده! و با قیمتهای نجومی فرضی، به داراییهای بانکی اضافه می کند. سکته دیگر آن، رسوب نقدینگی در شریانهای بانک است. که به عنوان انجماد نقدینگی می توان نام برد. براساس آمار های موجود، چاپ اسکناس بیش از نیاز بانکها هست. بطوریکه حجم نقدینگی در ایران، بالاترین نسبت را درجهان دارد. اما جالب است بدانید که این وجوه نیز، مانند دارایی های دیگر بانک، دچار انجماد شده است! یعنی انباشته شده تا استفاده نشود، و بعدا بعنوان عتیقه، با صدها برابر قیمت در کنار خیابان فردوسی، بفروش برود. برای روشن شدن موضوع، قبلا مردم پول های خود را، در زیر تشک ها، یا درون بالش نگهداری می کردند. و این عدم اعتماد به بانکها بوده است. سیستم بانکداری الکترونیکی، توانست با سرعت انتقال خود، اعتماد را بازسازی کند، و: مردم پول های خود را به بانکها تحویل دادند، و بجای آن کارت بانکی گرفتند. در ایران تنها ایستگاهی که هنوز: به پول نقد نیاز دارد تاکسیرانی است. اما این بی اعتمادی از بین نرفت بلکه: از مردم به درون بانکها منتقل شد، نمونه آن بدهی بانکها، به بانک مرکزی است. یعنی بانکها این وجوه را دارند، ولی انتقال نمی دهند و در بالشهای خود! گاو صندوق ها نگهداری می کنند. دلیل ساده آنها تامین موجودی: برای عابر بانکها عنوان می شود. اما واقعیت این است که بانکها، خودشان در راس بی اعتمادی هستند. چه آن زمان که بانک مرکزی، در صد سپرده اجباری برای بانکها تعیین می کند، و از انها اخذ می کند. و چه زمانی که بانکها این مبلغ: ذخیره نزد بانک مرکزی را پرداخت نمی کنند، و جزو موجودی خود حفظ می کنند. البته بانک مرکزی ادعا می کند: این ذخیره باتکها نزد بانک مرکزی، برای کنترل نقدینگی و محدود سازی تورم است. ولی همه میدانند که اگر بانک مرکزی، تورم و گرانی را اضافه نکند، ابزار کاهش آن را ندارد. تورم براثر احتکار تولید ایجاد می شود. یعنی تولید کننده به اندازه کافی، حتی بیشتر هم تولید کرده! بازار هم کشش خرید آن را دارد، ولی دلال آن را خریداری و احتکار می کند، تا گرانتر بفروشد و سود بیشتری ببرد. ایزار دلال هم وجوه نقد است. پس بانک مرکزی میتواند با پرداخت وجوه، دلال را یاری کند، ولی نمی تواند مانع احتکار او شود. بلکه به احتکار او برای: تامین سود خود نیازمند هم هست. تئوری ذخیره از همین اصل پیروی می کند: بانک مرکزی می خواهد پول و اسکناس را احتکار کند، به بانکهای دیگر فشار وارد می کند: تا درصد ذخیره خود را بالا ببرند. بانکها هم از مشتریان می خواهند! به این ترتیب انجماد نقدینگی، اتفاق می افتد و پول و اسکناس، خودش و سیله احتکار و گرانی می شود.


ادامه مطلب


نوع اخبار :
برچسب ها : انجماد نقدینگی یا نقدینگی حجیم،
لینک ها :


آمار سایت
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :