ندای ماهین
ماهنامه سیاسی اقتصادی
درباره ندای ماهین


ندای ماهین
www.nedayemahin.ir
ماهنامه سیاسی اقتصادی
تحلیلی خبری به زبان فارسی دارای مجوز شماره 77703/95 از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی
صاحب امتیاز و مدیر مسئول سید احمد حسینی ماهینی
آدرس تهران فرحزاد خیابان امامزاده داوود پلاک 169
mahinvare@gmail.com
02133166179
1565846418

مدیر سایت : سید احمد حسینی ماهینی
آیا زمین را آلوده نکنیم، یا آن را پاکسازی کنیم؟ البته سوال بسیار شبیه هم هست، شاید یکی است و تفاوتی با هم ندارد. ولی در سیاست گذاری محیط زیست انسانی، بسیار فرق دارد! یکی از آنها ناظر به حفظ محیط زیست از مبدا هست، و دیگری از معاد(انتها). سیاست های جهانی براثر اشتباه متفکران، به سراغ حفظ از مبدا رفته، و آن را تبلیغ می کنند. اما باید دانست که این اندیشه ناپاک، مقاومت در مقابل تغییرات و مبارزه با پیشرفت است. فرض کنید کلاغی صابونی را بخورد! آیا باید کلاغ را بکشیم، تا دیگر صابونی خورده نشود؟ و مردم صابون داشته باشند که نظافت کنند؟ یا به مردم بگوییم: برای اینکه مدفوع نداشته باشند، بهتر است اصلا غذا نخورند! این یعنی حفاظت از مبدا. معاون حمل و نقل شهرداری تهران یا وزارت راه ترابری هم، اعتقاد دارند که باید خودروهای  دودزا را از بین ببریم، تا هوا پاک شود. طبیعی است که این نظریه مورد قبول همه باشد! ولی نقطه انحرافی ان این است که: وسائل دودزا فقط خودرو نیست، باید شوفاژ خانه ها، موتور سیکلت و هرانچه: آثار صنعتی و تمدنی است، را از بین بریم تا آلودگی هوا نداشته باشیم. تازه آنگاه دچار گردوخاک در مناطق شهری! و ریزگردها در مناطق بیابانی می شویم، که خطرناک تر هست. (چون جاده ها لازم نیست اسفالت شوند). شاید وقتی اولین بار، مشاهده کردند که لایه اوزون سوراخ شده، بجای دوختن آن! گفتند گازهای گلخانه ای را از بین ببرید. ولی این یک عقبگرد بود، لذا کسی آن را امضا نکرد، آنهایی هم که امضا کردند، عمل نکردند فقط پز حمایت از محیط زیست را دادند. این روش که از سوی دانشمندان بزرگ در اروپا! ارائه شد پایه همه تفکرات قرار گرفت. در واقع ارتجاع و بازگشت یا کهنه پرستی، لباس علم پوشید! مردم با ساخت راه آهن و کندن تونل، و هر نوع اقدام پیشرو مخالفت کردند: به بهانه سوراخ شدن لایه اوزون! در تهران برج سازی ازبین رفت، چون باغ های درختی را، تبدیل به باغ های اسکلتی از جنس: بتن یا آهن می کرد! جلوی کاشتن هندوانه را گرفتند، چون آب زیاد مصرف می کرد! نساجی را به باد دادند، که پنبه آن سی لیتر آب می بلعد! و رنگ های ان در طبیعت تجزیه نمی شود. اما همه اینها بهانه بود تا: واردات اضافه شود و مردم بگویند: چون تولید داخلی نیست یا کیفیت آن، ( براثر صرفه جویی در آب و برق!) بد است. بما گفتند که اگر در خلیج فارس یا دریای عمان، دستگاه آب شیرین کن بزنیم، دبی نمک، که دو درصد است به چهار درصد، یعنی دوبرابر می رسد! و برای محیط زیست خطرناک است. ولی همه این ها تله بوده تا عربستان این کار را بکند، بعد هم بگویند: عربستان از ایران پیشرفته تر است!(یادشان رفت که دبی نمک را چند برابر می کند) لذا باید دیدگاه عوض شود، پیشرفت ها بسرعت انجام پذیرد، محصولات تولید و به بازار عرضه شود. ضایعات آنها هم بازیافت شود. در واقع بازیافت پسماند، همان روش حقاظت از انتها است. هوا آلوده است؟ آلودگی ان را بگیرید! با فیلتر این کار را بکنید، و از حاصل این دودها در فیلتر، شمش های سرب تولید کنید. اگر آب شیرین کم است، آب شیرین کن مثل عربستان درست کنید، و به داخل مرزها بفرستید. برای نمک اضافی آن (پسماند) هم، صادرات نمک به کره داشته باشید! تا اینهمه در سریال هایشان، برای نمک آدم نکشند! اگر بیابان زایی است، تونل بزنید و آب دریاها را به کویر بکشید، نگویید اکوسیستم را به هم می زند! دریاچه های خشک شده را از دریاها پرکنید! وقتی قطر چاه 5هزار متری زده، نفت ایران را می دزد، یا روسیه چاه 12هزارمتری (تا 2010)می زند، و همه نفت و گاز و آبهای ما را می دزدد، مانباید بیش از 350متر؟

ادامه مطلب


نوع اخبار :
برچسب ها : آلوده نکردن یا پاکسازی؟،
لینک ها :


آمار سایت
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :